نگاهى به محبوبيت طب سوزنى در چين و در كشورهاى غربى
هر چه به
محبوبيت طب سوزنى در كشورهاى پيشرفته جهان غرب افزوده ميشود، به همان اندازه نيز از
اهميت و اعتبار آن در چين، خاستگاه اين شيوه درمانى، كاسته ميشود. در گذشته كه
امكانات پزشكى و داروئى در چين محدود بود، طب سوزنى براى تسكين هر درد و درمان هر
بيمارى اى به كار ميرفت. اما امروزه اغلب پزشكان چين، دانش پزشكى را آنگونه كه در
غرب معمول است، آموخته و ترجيح ميدهند كه عمل جراحى كنند و داروهاى آنتى بيوتيك و
يا مسكن تجويز نمايند، تا اينكه به داروهاى گياهى روى آورده و طب سوزنى به كار
بندند. بسيارى از چينى ها ميل دارند كه هر چه سريعتر از شر بيمارى خود خلاص شوند و
از اينكه پزشكان با تجويز داروهاى معمول در غرب به آنان در اين راه كمك كنند،
مسرورند.
هم اكنون در چين، بيش از همه افراد سالمند هستند كه براى درمان ناراحتيها و
بيماريهاى خود به متخصصان طب سوزنى رجوع ميكنند. آنان از يك سوى از عوارض جانبى
داروهاى ساخت غرب بيم دارند و از طرف ديگر، چندين دهه است كه به سوزن و طب سوزنى
عادت كرده اند. در بين نسل جوان اين كشور، طب سوزنى كه بيش از دو هزار و پانصد سال
قدمت دارد، تنها براى تسكين درد و به ويژه در موارد ترك اعتياد به كار ميرود.
شائو لاى، رئيس انجمن متخصصان طب سوزنى در شانگهاى، با اندوه به روند اوضاع مينگرد.
وى كه هر سال براى سخنرانى در سمينارهاى پزشكى به آلمان سفر ميكند، درباره اصول
بكارگيرى طب سوزنى ميگويد: ”طب سوزنى يعنى، گذاشتن سوزن بر بدن انسان. براى انجام
اينكار بايد از كالبدشناسى و ساختار بدن انسان درك و آگاهى داشت، چرا كه سوزن را
نيمتوان بر هر نقطه اى از بدن انسان فرو كرد، براى نمونه در نقاطى كه بطور مستقيم
با اعضاى داخلى بدن، چون قلب و يا كبد مرتبطند و يا نقاطى كه شبكه هاى حساس عصبى
محسوب ميشوند. در اين كار، درمان بيمار با بهترين نتيجه و كمترين ميزان درد از هر
چيز ديگر مهمتر است. طب سوزنى در واقع درمان بيمار با شيوه اى مكانيكى است و در اين
شيوه، عوارض جانبى و يا خطرات ديگر وجود ندارد. به همين علت هم اين شيوه درمانى در
غرب، تا به اين اندازه محبوب است.”
شائو لاى، در دانشگاه شانگهاى، پنج سال طب سنتى خوانده و از سال ۱۹۸۹ به عنوان
متخصص طب سوزنى در بيمارستان معتبر و معروف، هوآشان فعاليت دارد. به گفته وى، سال
۱۹۷۲، نقطه عطف اين شيوه درمانى در غرب محسوب ميشود، سالى كه ريچارد نيكسون، رئيس
جمهور اسبق آمريكا، با هيئتى بلندپايه به چين سفر كرده بود. در آن زمان، متخصصان
چينى نشان دادند كه چگونه با استفاده از طب سوزنى يك بيمار را پيش از انجام عمل
جراحى مغز، بى حس كرده اند، بطورى كه ديگر نيازى به بيهوشى كامل بيمار مزبور نبوده
است.
وى در اينباره ميگويد: ”در آن زمان غرب پى برد كه در چين، چه ميراثى نهفته است.
خارجيان هم بسيار كنجكاو بودند. بدين ترتيب بود كه محبوبيت طب سوزنى افزايش يافت و
امروزه در بسيارى از كشورهاى جهان رواج دارد. سازمان جهانى بهداشت نيز فهرستى از ۴۳
بيمارى منتشر كرده كه ميتوان آنها را با كمك طب سوزنى، درمان كرد. ما از طب سوزنى
در درمان آسيبديدگيهاى ورزشى استفاده ميكنيم، اما اين شيوه درمانى كهن را ميتوان
براى درمان ديگر بيماريهاى رايج چون فشار خون، كلسترول و كمبود خواب به كار بست.”
شائو لاى كه بطور مرتب، به عنوان متخصص طب سوزنى به خارج دعوت ميشود، نسبت به وجود
متخصص نماهاى ناآگاه هشدار ميدهد و متذكر ميشود كه بسيارى از چينيها در طى چند دهه
گذشته به كشورهاى ديگر رفته اند و به عنوان متخصصان طب سوزنى مشغول به فعاليت شده
اند، با وجود اين كه در چين، به عنوان كارگر ساده، كار ميكرده اند. وى ميافزايد كه
گذراندن دوره هاى سه ماهه در چين نيز به معناى تبحر و تسلط بر طب سوزنى نيست.
ناگفته نماند كه در حال حاضر، در آلمان و ايالات متحده تنها كسانى در مطب خود قادر
به استفاده از طب سوزنى هستند كه از دانش پزشكى نيز آگاه باشند.
